biz aslında, ölüler toplumunda, ve onların mezarlık şehirlerinde yaşayan canlılarız.. 

sanırım birçok yazar ve düşünürün farkında olmadığı tek şey işte bu; bir kağıda ne yazarlarsa yazsınlar, hiçbir zaman böyle bir etki bırakmayacak.. çünkü o kağıtlar üstüste konup bir kitap haline geliyor ve sen onu raftan aşağı indiriyorsun, kasaya kadar gidip parası herneyse ödüyorsun„ hadi ama! hangi fikir seni böyle derinden etkileyebilir ki! kısa bir sarhoşluk hepsi, geçip gidiyor sonra.. ve sistemler bu sayede hep bir şekilde işlemeye devam ediyor..

duvarları işte bu yüzden daha çok seviyorum.. çünkü onlar yıkılsa bile taşları iş görür, öyle değil mi!

kendini bir mutluluk oyunuyla kandırmak yerine ot kaynatıp içmek; işte bu bana daha akılcı geliyor.. evet hayalciyimdir aynı zamanda, ama hayallerimin içinde asla mutluluk oyunlarına yer yok„ bu türden oyunlar zihnimin koridorlarını tıkayan bentler gibi„ ve ben baraj değil sel olmalıyım, önüme geleni içime katmalıyım„ çünkü hayat bana bunu emretti..

anlatmaya kalksan susar kalır içinde, birşeyler..

bir taşa oturdum ve uzunca bir süre, yaklaşık olarak bir saat kadar hiçbir şeyle uğraşmadan sadece keçileri dinledim.. lanet olası dillerini, meleyişlerini neredeyse anlamak üzereydim„ etkilenmemek elimde değil„ çok fena bir deneyimdi„ oturduğum yerden kalktım ve tıpkı bir insan gibi yürüyerek en yakındaki ağaca doğru gittim„ ağacın dalları ince ve zayıftı, ben de zamanla biraz kilo almıştım„ çıkamadım„ o kahrolası ağaca yeniden tırmanamadım..

neden bir türlü anlaşamıyorsunuz, sürekli kavga ediyorsunuz, neden hep birbirinize karşı üstünlük kurmaya çalışıyorsunuz, kısacası sonuç olarak neden hep acı çekiyorsunuz ?

“karşı cins”

yanıt orada işte

ona iyi bak..

sen kalkmış birşeyi, bir objeyi, henüz somut hale gelmemiş bir düşünceyi, ve dahası birisini karşına almışsın bir kez, artık hazırsın ona vurmaya, ya da kendini savunmaya, ve sürekli bu duyguyla yaşamaya

adına savaş, yaşam mücadelesi falan diyorsun ya;

tüm bunlar bir saçmalık!

tüm bu olanlar resmi olarak henüz kayıtlara geçilmemiş bir “aptallık”

bakmak güzeldir,
görmekse daha güzel

*

- kadınlara bakmayı seviyorum, onları süzmeyi, incelemeyi, takip etmeyi ve onları izlerken birşeyler düşünmeyi çok seviyorum, abartı görünebilir ama bazen öyle kadınlar da çıkıyorki karşıma bakmayı bırakıp kesiyorum, kesmeyi bırakıp gözlerimle yiyorum onları„ nerede olursa olsun, otobüste, parkta, kaldırımda, bir kafede, boş boş gezinirken, denizde yüzerken bile boş durmuyorum„ balkonda çamaşır asarken bile gözüm yollarda ve karşı pencerelerde„ hep bir kadın arar dururum.. en son nihayet bunu itiraf ettim sevgilime„ bana “hastasın sen!” dedi.. bakıştığımız o günleri unutmuş anlaşılan, düşünsene bir, buluştuğumuz gün ne giydiğimi bile hatırlıyordu oysa„ tabii ben onun ne giydiğini hiçbir zaman hatırlayamazdım„ ama ayrılma nedenimiz bu değildi„ bir başkasıydı, bir kadının başka gözleriydi„ kadın bana bakıyordu„ beni kesiyordu, kesmeyi bırakmış beni yiyordu..

“beni affet!”  o çok derinlere yapılan yolculuğun sonunda karşımıza çıkan derisi içine çekilmiş, kaburgaları yerinden oynamış kupkuru sıska ve kara köpeğin ta kendisidir, havlasa bile o kadar cılızdır ki sesi sadece inlediğini duyabiliyorum en teknolojik aygıt olan kulağımla„ öyle gelişmiş bir aygıta sahip olmak da iyi birşey değil hani! sonuçta en hafif yakarış bile sağır edebilirdi beni, ama ben ne yaptım! çömeldiğim yerden doğrulup uzadıkça uzadım, su üstüne çıkmıştım, seslerden uzak ve gökyüzüne yakındım artık..

gitmeliydim, vakit epeyce geçmişti ve zaten gidiyordum„  yine de en azından yapılması gereken tek birşey kalmıştı ve ben de onu yaptım; birkaç adım sonra durdum ve geriye yarım bir daireyle döndüm, kısık bir sesle ona “beni affet!” dedim..

-tebrik ederim, onu buldun! ama nerede olduğunu bilmiyorsun demek, hımmm..

müzik, şu an da dinlediğiniz ve birazdan bitecek olan bir kayıttan ibaret değildir.. elinize aldığınız bir enstrüman ve kağıda dökülen notalardan çok daha fazlasıdır o„ hayatın ta kendisidir„ acı ve zevktir„ gürültülü ve coşkun, sert ve güçlüdür, sessiz ve yumuşaktır,

bir şekilde içinize girer„