oysa asıl oyun, doğanın bizzat kendisinin yönettiği oyundu„
kurgusu elimde şekillenmeyen, benim ya da başkalarının lafına bakmayan, gözyaşlarını, kasılmaları takmayan doğa insanları karşısına almış; kaybedecekleri kesin olan oyunda, elindeki bu çok güçlü kartı, şehveti göstere göstere ahlakın gözüne sokuyor,
ve ahlak yaratıcılarının apış aralarını terletiyordu..
hayatı birlikte paylaştığımız canlı-cansız varlıklarla aramızdaki farklılıklara değil de benzerliklere bakabilseydik; bugün gizem ve tesadüf diyerek kestirip attığımız bazı şeyleri anlamamız ve onları kabullenmemiz daha kolay olurdu..
27 Jan 2012 / 2 notes / notlar canlı