kudurmuş bir haldeydi..

ağzından, dişlerinden salyalar akıyordu, gözleri çakmaktaşı gibi yanıyordu, havlıyordu, tel örgüyü parçalamaya çalışıyordu.. pençelerini gördüm onun, herbiri birer keskin bıçak.. adam kafese yaklaştı, sağ elinin içini tokat gibi gösterip; sus! sus! diye bağırdı, kızışmıştı, gözlerini köpeğin gözlerine dikmişti.. hızlı hızlı soluyordu, göğsünden hırıltılar çıkıyordu..

kısa bir süre sonra ikisi de uysallaştı, hayvan gerisin geri çekildi ve duvarın bir köşesine sindi..

diğeri bana doğru dönüp;
gördün mü bak, nasıl da sakinleşti! dedi..

sırıtıyordu, gururluydu..
eh, ne de olsa yaptığı işte uzman olan oydu

kafesin varlığı değil ya!